Bijvoorbeeld het aangaan van diverse relaties op maatschappelijk gebied. Voorlezen in de stad, clinics geven bij verenigingen en op (basis)scholen, op bezoek gaan bij zorginstellingen, het ondersteunen van projecten zoals Playing for Succes en KiKa, het geven van lezingen, het bieden van stageplaatsen enz. Een ander voorbeeld van positief profileren is de jeugdopleiding in combinatie met het onderwijs. In Zwolle kijken we niet met oogkleppen naar talent, maar we proberen de kinderen juist breed op te leiden. Naast het voetballen is de schoolopleiding dus zeer belangrijk, elke jeugdspeler moet in staat zijn een diploma te halen. Daarnaast moet er ruimte overblijven voor de spelers om sociaal te groeien, dus zijn zij in d
e avonden vrij, hebben ze ruimte en tijd om met vriendjes thuis te spelen etc. En bovenal moet er plezier zijn in het spelen bij FC Zwolle!
In het land willen we ons als FC Zwolle laten zien als een club die middels verzorgd voetbal aan de weg timmert richting Eredivisie. Met zelf opgeleide en regionale talenten komen tot goede prestaties in een goed gevuld stadion. Als club waar geen gekke dingen gebeuren, een goed beleid wordt gevoerd en openheid is over de te volgen koers. Als club waar sponsoren en bedrijven zich mee kunnen identificeren, waar ze graag bij willen horen en die hen helpt de geboden diensten of producten op de markt te zetten. Kortom, een scala aan profileringsgebieden waarin we hopen een goed imago op te bouwen.
Het is dan ook niet zo raar dat we vinden dat het eerste elftal afgelopen maandag niet bijzonder veel heeft bijgedragen aan dit proces. We hebben in onze selectie een aantal jongens die op de grens spelen en dat moet ook. Er is niets mis met het opzoeken van de fysieke en mentale grenzen van je vermogen, dit hoort zelfs bij presteren op het hoogste niveau. In de meeste gevallen geeft dit net een extra push, net een extra seconde of net een extra gewonnen duel, waardoor het team beter presteert. Echter, zo af en toe slaat zo'n grens ook in het negatieve door. Dit gebeurde maandag bij Rochdi. In zijn enorme drive en wil om het goed te doen, verloor hij zichzelf een moment met een rare en domme rode kaart tot gevolg en indirect het verlies van de wedstrijd. Want met 11x11 was het zonder enige twijfel heel anders gegaan. Gelukkig toonde Rochdi direct en op een goede manier berouw. De schorsing die de kaarten tot gevolg hebben zijn voor hem een grote straf, het is aan hem om daarna te laten zien dat dit echt een incident was!
In de slipstream van Rochdi zijn er ook andere jongens die het moeilijk vinden
om teleurstellingen of onrecht een plaats te geven. Dit uit zich in rare gele kaarten, scheldpartijen tegen arbitrage, overdreven overtredingen enz. Dit gebeurt in ieder team en overal (ik heb de sliding van Eric Botteghin vorig jaar tegen Helmond nog helder voor ogen). Tegenstanders kennen de karakters van onze spelers inmiddels en gaan hier gebruik van maken. Dit is het moment waarop we daar iets aan moeten doen. Bij een aantal spelers zetten we dan ook in op een twee-sporen beleid.
1. Als trainers (of eventueel externe experts) proberen we gedrag te beinvloeden, door situaties te simuleren, door veel te praten en te laten praten en door te corrigeren op trainingen (dit deden we uiteraard ook al).
2. De formele kant; bij rare uitspattingen die het team en/of de club schaden, gaan we straffen. De strafmaat varieert per geval, maar de mantel der liefde vervalt.
Dit alles met een dubbel doel: het verbeteren van de teamprestatie en het uitstralen van het clubbeleid. We zijn geen lieverdjes, maar willen wel respectvol en sportief omgaan met de arbitrage en de tegenstanders. Ik heb nog steeds de hoop dat sportief en aanvallend spel beloond moet worden door de arbitrage. Ondanks dat ik soms denk dat het ze echt niets uitmaakt, maar dat kan ook een subjectieve mening zijn. Wij willen ons in ieder geval onderscheiden met prestatiesport, waarin we binnen de grenzen van het spel er alles aan doen om resultaat te halen.
Het eerste moment waarop we dit kunnen doen is morgen tegen Volendam. Een ploeg waar ik altijd graag tegen speel, omdat ze altijd willen voetballen en dat in tegenstelling tot veel andere ploegen die naar Zwolle afreizen. Ik reken morgen dan ook op een open wedstrijd met veel momenten voor de doelen. Het wordt een bijzondere wedstrijd, omdat we ook afscheid nemen van Albert van der Haar. Zo te zien doen we dat in een vol stadion
en dat is gezien de carriere van Albert ook zeer terecht. Wij zullen er als spelersgroep en staf alles aan doen om zo te presteren dat het een onvergetelijke avond wordt!
Hopelijk tot morgen!
Art Langeler
